غزل جوان

السلام علیک یا اباعبدالله خواهر فدایت پیکرت را پخش کردند هر جا که میدیدم پرت را پخش کردند با مشتشان ریش سفیدت را گرفتند با پنجه ها موی سرت را پخش کردند خواهر بمیرد ای کسی که بین گودال با چکمه ها دور و برت را پخش کردند هی بند بند اکبرت را جمع کردم اما دوباره اکبرت را پخش کردند نگذاشتند عباس را بینم شنیدم در علقمه آب آورت را پخش کردند اصلا نمیگویم که در پیش ربابت قنداقه های اصغرت را پخش کردند بیرون خیمه بقچه هامان بود اما خلخال های دخترت را پخش کردند دیدم غزل جوان...

السلام علیک یا قاسم بن الحسن ؛مقراض آوردند و قاسم را دریدندبا چاقوی کندی تنش را میبریدندبدجور له کردند با چکمه سرش رااز هم گسستند بند بند پیکرش رامقتل نوشته جسم او را ریز کردندبالا سرش شمشیر ها را تیز کردندهی ضربه ها خونین تر و خونین ترش کرداین صحنه را ساطور آمد بدترش کردبسمل شد و بدحال شد رحمی خدایادور و برش جنجال شد رحمی خدایاهی دست و پا میزد عنانش را بریدندهی یا عمو گفت و زبانش را بریدندبا پشت نیزه استخوانش را شکستنددندان هایش را...دهانش را شکستندشب ششم محرم ۱۴۰۲ خورشیدینیمانجاریبرچسبها: حضرت قاسم غزل جوان...

وقت اداء حـلـقی بعـضی حروفها تصویـر میشـونـد برایـم لـهـوفهامقتل نوشت جای «اذا الشّمس کوّرت» با چکـمه آمدنـد به گودی کسوفهابایـد مـرتبت کـنـم ای شاه بیسـپـاه انگشترت کجاست غریب رئوفها؟!پیـراهنت؛ تنت؛ دهنت؛ ریخـته بهم والشّمر جالِس…و بعدش سیوفهانیزه مجال حرف زدن را به تو نداد واویـلـتـا لِـشـدَّت قـتـل الـطـفـوفهاگودال را به ولوله انداخت خواهرت وقت اداء حـلـقی بعـضی حروفهابرچسبها: امام حسین غزل جوان...